Het stokje wordt doorgegeven aan de penningmeester

Voor de mensen die mij niet kennen: mijn naam is Hans Dijkstra. Net als Sandra (secretaris, mijn voorgangster in deze voorstelrubriek) ben ik 57. Ik ben al weer een paar jaar penningmeester en dat gaat me steeds makkelijker af. Een beetje ervaring is nooit weg. Misschien ook iets voor u? (het kan nooit kwaad om alvast vooruit te kijken naar mensen die mijn functie willen overnemen)
Tennissen doe ik inmiddels ongeveer tien jaar. Omdat ik het pas laat geleerd heb, is natuurtalent niet het eerste wat in je opkomt als je mij ziet spelen. Wel ben ik fanatiek, dus hopelijk compenseert dat wat. Mijn kinderen Niki en Fleur hebben ook getennist bij de NVLTB. Fleur heeft inmiddels opgezegd omdat ze in Groningen gaat studeren. Archeologie .... hoe kun je het verzinnen. Maar ja, als ze er gelukkig mee is.. wie ben ik dan? Groningen is ver weg zodat we op de club geen gevaar lopen dat we op een dag ineens voor een groot opgravingsgat staan op baan 5. Niki speelt (als ze zich niet vergeet op te geven) bij Walhalla. Dus theoretisch zou ik haar op de baan tegen kunnen komen. Leuk trouwens dat Walhalla met ons meedoet. Dat geeft een nieuwe impuls aan onze club. Met Walhalla erbij ziet de toekomst er weer zonniger uit (altijd handig met zo’n koud begin van het seizoen).
Om eerlijk te zijn ben ik niet getrouwd met Ria, maar dat heeft haar niet belemmerd om ook op de NVLTB te gaan tennissen. Tijdens vakanties in het verleden was dat extra handig, omdat je dan met z’n vieren een dubbel kon spelen. Moet je wel opletten op de harde Franse betonbanen, want die leiden voordat je het erg hebt tot allerlei nare blessures....
Naast het delen van onze kinderen werken we ook samen met drie andere eigenaren binnen ons bedrijf GAW ontwerp en communicatie in Wageningen. We hebben in 2004 samen met twee andere bedrijven het Schip van Blaauw gekocht. Daar zitten daar we al weer meer dan tien jaar in. Een geweldige plek om te werken! Het is een voormalig unversiteitsgebouw gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School. Een rijksmonument en zeer de moeite waard om te bekijken. Regelmatig, en ook op verzoek, geven we rondleidingen in ons gebouw.
Binnen ons bedrijf werk ik veel met beeld (fotografie, video) en daarnaast ben ik als accountmanager regelmatig bezig met speciale communicatieprojecten. Leuk en afwisselend werk dus. Omdat ik als eigenaar ook betrokken ben bij de financiële kant van ons bedrijf was de stap naar het penningmeesterschap niet zo vreemd.
De afgelopen jaren heeft de NVLTB de nodige maatregelen genomen om de inkomsten en de uitgaven meer op elkaar af te stemmen. Een van de maatregelen die we hebben genomen, betreft het uitstellen van de vervanging van de toplaag van bepaalde tennisbanen. Het bleek dat sommige banen langer mee konden dan aanvankelijk gedacht. In 2015 zijn we van plan om dit onderhoud nu wel te gaan uitvoeren, en zijn hiervoor ook de middelen beschikbaar. Wel betekent dit dat de banen 5-7 of 8-11)voor een beperkte tijd uit de roulatie zullen zijn. Uiteraard wordt geprobeerd de overlast tot een minimum te beperken. Maar daarna zullen we met z’n allen van de ‘nieuwe’ banen kunnen genieten.
Een ander aspect van de financiën betreft de incasso’s. We hebben de afgelopen jaren aan een nieuw systeem voor de website en de boekhouding gewerkt. Doordat dit samenviel met de introductie van IBAN en SEPA, en ook nog eens in combinatie met gewijzigde contributies, was het niet altijd duidelijk voor leden wanneer welk bedrag geïnd werd. Voor het grootste deel hebben we nu de kinderziektes achter de rug. Hopelijk nemen in de toekomst ook de zogenaamde storneringen af. Een stornering is het terugdraaien, van een incasso. Sinds de introductie van de SEPA is het aantal storneringen toegenomen. Storneren is makkelijk: ik heb het laatst ook bedrijfsmatig gedaan. 1 x klicken en het bedrag staat weer op je rekening. Later bleek dit onterecht en moest het weer hersteld worden. Ik hoop dat jullie slimmer zijn dan ik en dit in ieder geval voor de incasso’s van de NVLTB vermijden. Dat maakt het voor de mensen die ons rond de administratie helpen een stuk gemakkelijker!
Het stokje gaat nu over naar Erik van den Akker, omdat hij de lat altijd hoger legt. Zeker in een jaar waarin de banen worden aangepakt en opgeknapt! De bal ligt nu bij hem, en de service waar hij ons altijd op trakteert zal ons zeker gaan bevallen!
Afsluitend hef ik het virtuele glas – altijd goed voor de baromzet – en wens ik iedereen veel plezier en succes op de baan! Wel voorzichtig en zo lichtvoetig mogelijk lopen natuurlijk, dat scheelt in het onderhoud!























